علائم حیاتی یک زن
اطلاعات کتاب: علائم حیاتی یک زن، نودوهفتمین داستان ایرانی انتشاراتی ققنوس است. کتاب، 504 صفحه دارد. بخش اول، میترا نوشته فرزانه کرمپور است و 120 صفحه را به خود اختصاص داده است. بخش دوم، سروناز را لادن نیکنام نوشته که قطورتر از دو بخش دیگر است. بخش آخر هم ترلان نام دارد که مهناز رونقی آن را نوشته است. قیمت علائم حیاتی یک زن 9500 تومان است.
روزی که خبرهای مربوط به این کتاب را خواندم خیلی ذوق زده شدم هم از این که کاری جالب توسط سه خانم در فضای ادبیات ایران انجام شده است و هم این که به هر حال کارهایی از این قبیل با آن نام چشمگیر وسوسه کننده فوق العاده خواندنی به نظر می آمد .
قبل از هرچیز من یک زنم و کتابی با عنوان علائم حیاتی یک زن می تواند شرح حالی از علائم حیاتی من نیز باشد .کتاب سه روایت از سه زن است .بخش اول راوی اول شخص است و بخش دوم دانای کل و بخش سوم هم دانای کل و هم راوی اول شخص .
زبان کتاب ساده و تمیز است .نثر متن دلنشین و پرکشش است .موضوع زندگی و کنش ها و واکنشهای درونی و بیرونی سه زن است .کودکی و اتفاقهایی که در آن افتاده و بازتاب مهمش که این روزها دغدغه های درونی این زنان است که به نوعی بر کنش ها و واکنش های بیرونی شان تاثیر می گذارد .این نکته که سه زن در محیطی مشترک کار می کنند و هر کدام برداشت هایی جالب از همدیگر دارند در کتاب خوب نشسته است طوری که شما یک برداشت از یک شخصیت می کنید و در روایت دوم می بینید شخصیت به طور قطع به آن تصوری که شما داشتید نیست و درونش پر از تلاطم و مهربانی ست .هر کدام از این زن ها در گیر عواطف عشقی اند.شخصیت های سه زن قهرمان داستان ها خوب از آب در آمده است اما بعضی از افراد نام برده شده در حد تیپ مانده اند ،و روی شخصیتشان خیلی کار نشده است .
برای این کتاب سه خانم محترم فوق العاده زحمت کشیده اند نه این که فکر کنید کتاب خواندنی نیست اتفاقا بسیار هم خواندنی ست اما موضوعی که در کل سه روایت خیلی خوب در داستان ها ننشسته دیالوگهای بسیار زیاد و بسیار شبیه به هم می باشد .همه ی افراد این داستان شبیه به هم حرف می زنند شبیه به هم شوخی می کنند و دغدغه هایی یکسان دارند .شاید تنها الهه ی داستان باشد که یکی دو جا متفاوت حرف زده که او هم در حد یک تیپ گذری مانده و نقشش در داستان بسیار کوتاه است .شخصیت دکتر بهادری که عنصری مهم و کلیدی در هر سه داستان هم هست کمی شبیه غول چراغ جادو (همه جا حاضر)و یا قهرمان فیلم های هندی ست .همه جا سر می رسد و همه جا هست .فضای داستان هم بیشتردر بیمارستان می گذرد و با توجه به شلوغی بیمارستان ها در بعضی لوکیشن ها خوب پرداخته شده است چرا از این اصطلاح استفاده کردم چون تعدد دیالوگها و شلوغی گاهی متن را شبیه به فیلمنامه کرده است .
ناگفته نماند بعضی از قسمت های متن دارای نوشته هایی بی نظیر و زیباست .از هر سه نویسنده .
پس با تمام این تفاسیر این کتاب خواندنی ست و این نظر هم یک نظر شخصی ست و نظر شخصیِ شخصی ست که به هیچ وجه حرفه ای نیست و ممکن است حالا حرفهایش خیلی هم درست نباشد .
برای رفع خستگی پیشنهاد می کنم کتاب مادموازل کتی را بخوانید نوشته میترا الیاتی است چند داستان کوتاه دارد که همگی خوب نوشته شده و دارای فضای مناسب داستانی و سوژه هایی خوب وخواندنی ست .