پیش آمده کتابی بخوانید که دنبال کلماتش بدوید؟ نه ؟! ببخشید . دنبال کلماتش بچرخید ؟! نخوانده‌اید؟ اگرنویسنده‌ای بخواهد تاریخ را به گونه‌ای روایت کند که خواننده فکر کند در یک چرخ و فلک  نشسته‌است و می‌چرخد و در حین چرخیدن، فیلم تماشا می‌کند کتاب چیزی از آب در می‌آید که اسمش "من منچستر یونایتد را دوست دارم" است.

مهدی یزدانی خرم در کتاب من منچستر یونایتد را دوست دارم به نوعی با تاریخ، و شخصیت‌هایش بازی کرده‌است و خواننده‌اش را به بازی‌اش راه داده‌است یا بهتر بگویم در بازی‌اش یار گرفته‌است، در این بازی دوار یک راوی داریم که به شدت تند حرف می‌زند، از حق نگذریم زبانش جذاب و دلنشین است.

راوی از قهرمانی در زمان حال شروع می‌کند بعد درماشین زمانش می‌نشیند و یار می‌گیرد و تو را به تماشای تاریخ البته به روایت خودش می‌برد. راوی تنها با زندگان بازی نمی‌کند به مردگان و روح ها هم کار دارد همان‌طور که اول کتاب نوشته‌است:" تمام شخصیت‌ها، اشیا،ماجراها،خرده‌ریزها و فضاهای این رمان واقعی هستند، ولی هرگونه تشابه از هر نوعش ربطی به چیزهایی که دوروبرمان است، ندارد، مگرمرده‌ها که آن‌ها هم زبان بسته هستند تا روز حشر.آمین"

راوی چرخیدن و پرسه زدن را دوست دارد بنابراین دراین حرکت دواری که بسم‌الله‌اش را گفته مدام ازاین محله به آن محله و از این کوی به آن کوی می‌چرخد و در هر چرخش تند ناگهانی‌اش قصه‌ای در چنته دارد. شخصیت‌های داستان معمولا گزارش می‌شوند و خیلی حرف نمی‌زنند اگر حرفی ازآن‌ها بشنوی به شیوه‌ی نقل قول بیان شده‌است وبه‌این صورت است که راوی  می‌چرخد و می‌چرخد و می‌چرخد و تو را می‌چرخاند و می‌چرخاند و می‌چرخاند ومی‌رساندتسرجای اولت.  تو به خودت که می‌آیی می‌بینی که دایره‌های تو درتوی رنگی دارند در کره‌های بی‌نوای چشمهایت می‌چرخند و تو هیپنوتیزم تاریخ و روایت وقصه و رومل و مصدق و روح خالدار و روح شاعرو ولیعهد و شاه جوان و...و....و.....و......و.......شده‌ای.

 دایره را اگر به چهار تکه‌ی مساوی تقسیم کنیم حتم به یقین متعادل خواهد گشت اما چه کنیم که دایره‌ی راوی چهار تکه‌ی نامساوی دارد و مرکزو وتر و قطرش چنان درهم تنیده‌است که در حال چرخیدن از مدار خارج می‌شود و تو با سرعتی خواهی چرخید که ..... بی خیال! کتاب را بخوان و به قول مهدی یزدانی خرم که از لوئی ژرژ سوآن نقل قول کرده‌است:"گور پدر تاریخ".

پ .ن : خدا مهدی یزدانی خرم را حفظ کند منتظر سی سال آینده‎ام تا روایتی این چنین بخوانم از آن روزهای دور تا این روزهایمان ...وَه، که چه خواهد شد؟...      

 

پ.ن ...کتاب یکی از بهترین دوستهاییست که به آدم کمک می کند غمهایش تعدیل شوند.