همه ی روز فکر کردم که کودکم ...فکر کردم بزرگ نشده ام ...فکر کردم از بازی سیر نشده ام ...فکر کردم مصداق شعر نادر پورم که :

ما کودکان زود به پیری رسیده ایم ...

فکر کردم ...فکر کردم ...وفراموش کردم پسرم را درآغوش بگیرم و بگویم

 

روزت مبارک کودکم...